Bir rejim, halkın adalete inanmaz bir hale geldiği noktaya gelince o rejim mahkum olmuştur.
Seçme Sözler
Albert CamusAlbert EinsteinAldous HuxleyAnonimArthur SchopenhauerByronChateaubriandEpiktetosEpikürFriedrich NietzscheFyodor DostoyevskiG. ClemencauGautama BuddhaGeorge CarlinGeorge OrwellGiordano BrunoGoetheHalk DeyişiHermann HesseJean Paul SartreJohn SteinbeckKonfüçyüsLao-tzuMarcus Aurelius AntoninusMetin MünirMevlânaMontaigneMontesquieuMustafa Kemal AtatürkNazım HikmetNeyzen TevfikNorman DaviesÖmer HayyamPeyami SafaPlatonSenecaSokratesSpinozaSun TzuŞeyh EdebâliThomas HobbesTolstoyUğur MumcuVoltaireZataWarren Buffett
Adaletsiz bir ülke, mezbahadan başka bir şey değildir.
Adaletin küçüldüğü ülkelerde, büyük olan artık suçlulardır.{Ulpianus}
Adalet, insanın kendi üzerine düşeni yapması, en iyi ve en uygun olduğu işi yapması, herkese hak ettiğini vermesidir. Peki o zaman; bir insan bilgeliğe, kendisine ilişkin bilgiye sahip oldukça, nasıl olur da, kendisine ait, kendisinin bir parçası olan şeyi, en uygun olan işi yapabilir? Bütüne, başkalarına ilişkin bilgiye sahip oldukça, nasıl olur da, başkasının hakkını verebilir, bütünün adaletine katkıda bulunabilir?
— Sokrates
© 2026 Seçme Sözler