Şarap içiyorum, doğrudur.
Aklı olan da beni haklı bulur.
İçeceğimi biliyordu Tanrı.
İçmezsem Tanrı yanılmış olur.
Ben içerim, ama sarhoşluk etmem,
Kadehten başka şeye el uzatmam!
Şaraba taparmışım, evet, taparım;
Ama senin gibi kendime tapmam.
Şarap içmiyorsan, içenleri kınama bari;
Bırak aldatmacayı, iki yüzlülükleri;
Şarap içmem diye övünüyorsun, ama,
Yediğin haltların yanında şarap nedir ki?
Cennette huriler varmış, kara gözlü;
İçkinin de ordaymış en güzeli.
Desene biz çoktan cennetlik olmuşuz:
Bak, bir yanda şarap, bir yanda sevgili.
Ey kör! bu yer, bu gök,
bu yıldızlar, boştur boş!
Bırak onu bunu da
gönlünü hoş tut hoş!
Şu durmadan kurulup
dağılan evrende
Bir nefestir alacağın,
o da boştur boş!
Ben olmayınca bu güller,
bu serviler yok.
Kızıl dudaklar,
mis kokulu şaraplar yok.
Sabahlar, akşamlar,
sevinçler tasalar yok.
Ben düşündükçe var dünya,
ben yok o da yok.
Tarih, kainatın vicdanıdır.