Bilgiyi sunmanın yöntemleri, kanalları, araçları, en az bilginin içeriği kadar önemlidir.

Sadece bir patron vardır; o da müşteridir.Ve o, sadece parasını başka bir şeye harcayarak, şirketteki herkesi kovabilir.

Bir insanın bilgisini tutacak erdemi yoksa, neyi kazanırsa kazansın, sonunda her şeyi kaybeder.

Müşteri, bilanço tablosunda yer almamasına karşın, şirketin sahip olduğu en önemli varlıktır.

Faydalanılmayan bilgi, harcanmayan ve hiç kimseye hayrı dokunmayan define gibidir.

Hiçbir zaman kabul edemeyeceğim tek düşünce, herhangi bir kişinin ürün ve hizmetlerimi değerlendirirken beklentilerinin karşılanmadığı hissine kapılmasıydı. Bu nedenle tüm işlemlerimin her türlü değerlendirme ve sınamadan başarı ile geçmesini, iyinin en iyisini yani mükemmelliği hedefledim.

Endüstri toplumuna hız kazandıran şey paradır; fakat bilgi toplumunu hızlandıran ve güce ulaştıran bilgidir, şimdi bilgi sahibi olanlar ve olmayanlar şeklinde yeni bir sınıfsal bölünme ortaya çıktı. Bu yeni sınıf, gücünü paradan ya da sahip olunan topraklardan değil, sadece bilgiden alıyor.

Birinci kural müşteri daima haklıdır, ikinci kural, müşterinin haksız olduğu durumlarda birinci kural geçerlidir.

Genel bir kural olarak, yaşamdaki en başarılı insan en iyi bilgiye sahip olandır.

Başarılı bir satıcı için ilk gerekli özellik, müşteri nezdinde güven sağlayabilmektir. Güven sağlamanın en etkili yolu, satıcının empati yapması, yani kendisini müşterinin yerine koyarak düşünebilmesi ve ona yardımcı olmayı amaçlamasıdır.

Müşterilere istedikleri şeyi değil onların çıkarına olan şeyi satın.

Müşteri ister şahsen gelsin, isterse postayla sipariş versin, bu ofisteki en önemli kişidir, müşteri bize bağımlı değildir, biz ona bağlıyız. Müşteri işimizi sekteye uğratan biri değildir, o işimizin amacıdır, biz ona hizmet ederek ona iyilik yapmıyoruz, o bize bu şansı vererek bize iyilik yapıyor. Müşteri tartışacağımız ya da hakkında şakalar yapacağımız biri değildir, şimdiye dek hiç kimse müşteriyle yaptığı tartışmayı kazanamamıştır.