Paraya doymuş bir hırsızın, hırsızlığa devam etmesinin iki nedeni vardır; ya kötülüğün esiri olmuştur, ya da kötülerin.

Bir hayvana bak şöyle, bir kediye, bir köpeğe,bir kuşa, hatta hayvanat bahçesindeki o güzelim büyük hayvanlardan birine, bir pumaya örneğin ya da bir zürafaya bak. Göreceksin ki hepsi de kusursuz yaratıklardır. Hiçbir hayvan yoktur ki, bir ara şaşırsın da ne yapıp edeceğini, nasıl davranacağını bilemesin. Hiçbiri sana yaranmak, kendini sana beğendirmek gibi bir amaç gütmez. Tiyatro nedir bilmez hayvanlar. Nasılsalar öyledirler. Taşlar, çiçekler gibi tıpkı ya da gökteki yıldızlar gibi.

Çoklukla üzgün bir görünümleri vardır hayvanların. Bir insan pek üzgünse, dişi ağrıdığı ya da para kaybettiği için değil, her şeyin gerçekte nasıl, yaşamın nasıl bir şey olduğunu hissettiği için üzgünse gerçekten üzgün demektir, işte o vakit biraz hayvana benzer, o zaman üzgün görünür, ama her zamankinden daha gerçek ve güzeldir bu üzüntü. Öyledir işte...

İnsanın tüm evrende kesin olarak düzeltebileceği tek bir şey vardır: Kendisi.

Bil ki, insanın değerini varlığı değil, yokluğu gösterir. Unutma, yokluğu bir şey değiştirmeyenin, varlığı gereksizdir.

Birisi sizin için gerçekten çok değerliyse, bunu ondan sanki bir suçmuş gibi gizleyin. Bu hoş bir şey değildir ama doğrudur. Çünkü, bırakın insanları, köpekler bile büyük dostluklara katlanamazlar.

İnsanı bedenen ameliyat etmek için uyutmak, ruhen ameliyat etmek için ise uyandırmak gerekir.

Tanrı, iradesini hakim kılmak için yeryüzündeki iyi insanları kullanır.
Yeryüzündeki kötü insanlar ise, kendi iradelerini hakim kılmak için Tanrı'yı kullanırlar.

İnsanları tanımak için onları sınamaktan korkmayın; Çünkü kaybedilmesi gerekenler, en önce kaybedilmelidirler.

İyi insanlar daima kaybederler,
çünkü adil dövüşürler,
İyi insanlar daima kaybederler,
çünkü dürüsttürler,
İyi insanlar daima kaybederler,
çünkü kazanmayı önemsemezler.

Hiçbir yararı olmayacağını bile bile insan kalmanın çok önemli olduğunu düşünüyorsan, onları yendin demektir.